poniedziałek, 11 kwietnia 2011
Kostiumy w "Ślubach Panieńskich"

W co ubrani są bohaterowie filmu „Śluby Panieńskie” (2010 r)? Kostiumografem w filmie była Małgorzata Moskwa - Braszka, mająca na swoim koncie kostiumy do wielu filmów m.in. "Przedwiośnie" z 2001 r.

Fredro to twórca romantyczny. Sztuka pisana była w okresie 1827 – 1832. Zatem nurt patriotyczny i romantyczny przewija się także w strojach bohaterów.

Albin (Borys Szyc) ubrany w koszulę a na nią ma zarzucony czarny kontusz. Nie noszono takiego zestawienia. To tak jakby płaszcz nałożyć na bieliznę...

Gustaw (Maciej Stuhr) w eleganckim ubiorze na modę francuską. Koszula z postawionym kołnierzem, nie zawiązana chusta krawat, wzorzysta kamizelka.

Albin w kontuszu, widoczny pas kontuszowy obok Gustaw w modnym fraku, kamizelce i pantalonach sukiennych, cylinder na głowie.

 

Gustaw lubuje sie w eleganckich modnych ubiorach na modę francuską o frakowym kroju.

 

Journal des Dames et des Modes 1819 nr 27

"Suknia kroju francuzkiego lub angielska naśladująca modę; z nia razem podlega różnym odmianom, co do kroju guzików, koloru sukna. Czarny i granatowy najużywańszy teraz. strój polski ledwie gdzie ujrzy na ziemi polskiej, same tylko świecą sie fraczki" - skarżył sie Łukasz Gołebiowski w swej książce "Ubiory w Polszcze" (Warszawa 1830 r.)


Wiecej strojów narodowych - ubiory kontuszowe założone na żupany, czapki szlacheckie.

Panie noszą stroje empirowe. Charakterystyczna podwyższona talia.


Tygodnik Wileński. – T. 3 (1822). – Dodatek do nr 4

 

Fotografie: www.filmpolski.pl

Ryciny: zbiory BUW

piątek, 26 lutego 2010
Oskarowe filmy kostiumowe c.d.

Lista ciekawych kostiumowych filmów oskarowych do 1999 roku

1999: Lindy HemmingTopsy-Turvy oskar

1999 Jenny BeavanAnna and the King nominavja

1998: Sandy PowellShakespeare in Love oskar

1998 Alexandra ByrneElizabeth nominacja

1997: Deborah Lynn Scott Titanic oskar

1997 Dante FerrettiKundun nominacja

1997 Sandy PowellThe Wings of the Dove nominacja

1996: Ann RothThe English Patient oskar

1996 Ruth MyersEmma nominsacja

1996 Alexandra ByrneHamlet nominacja

1996 Janet PattersonThe Portrait of a Lady nominacja

1995: James AchesonRestoration oskar

1995 Charles Knode Braveheart nominacja

1995 Jenny Beavan and John BrightSense and Sensibility nominacja

1994: Tim Chappel and Lizzy GardinerThe Adventures of Priscilla, Queen of the Desert oskar

1994 Colleen AtwoodLittle Women nominacja

1994 Moidele BickelQueen Margot (La reine Margot) nominacja

1993: Gabriella PescucciThe Age of Innocence oskar

1993 Sandy PowellOrlando nominacja

1993 Janet Patterson The Piano nominacja

1993 Jenny Beavan and John BrightThe Remains of the Day nominacja

1993 Anna B. SheppardSchindler's List nominacja

1992: Eiko IshiokaBram Stoker's Dracula oskar

1992Jenny Beavan and John BrightHowards End nominacja

1991: Albert WolskyBugsy oskar

1991 Ruth Myers The Addams Family nominacja

1991 Anthony PowellHook nominacja

1991 Corinne JorryMadame Bovary nominacja

1990: Franca SquarciapinoCyrano de Bergerac oskar

1990 Gloria GreshamAvalon nominacja

1990 Elsa ZamparelliDances with Wolves nominacja

1990 Milena CanoneroDick Tracy nominacja

1990 Maurizio MillenottiHamlet nominacja

 

1989: Phyllis Dalton Henry V oskar

1989 Theodor PištěkValmont nominacja

1988: James AchesonDangerous Liaisons oskar

1987: James AchesonThe Last Emperor oskar

1986: Jenny Beavan and John BrightA Room with a View oskar

1985: Emi WadaRan oskar

1985: Milena CanoneroOut of Africa nominacja

1984: Theodor PistekAmadeus oskar

1984Jenny Beavan and John BrightThe Bostonians nominacja

1983: Marik VosFanny and Alexander (Fanny och Alexander) oskar

1982: Bhanu Athaiya, Madeline Jones and John MolloGandhi oskar

1981: Milena CanoneroChariots of Fire oskar

1981 Tom RandThe French Lieutenant's Woman nominacja

1977: John MolloStar Wars oskar

 

Oskarowe filmy kostiumowe

Lista ciekawych kostiumowych filmów oskarowych 2000-2009

2009 Catherine LeterrierCoco Before Chanel nominacja

2009 Monique PrudhommeThe Imaginarium of Dr. Parnassus nominacja

2008: Michael O'ConnorThe Duchess oskar

2008 Catherine MartinAustralia nominacja

2007: Alexandra ByrneElizabeth: The Golden Age oskar

2007Colleen AtwoodSweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street nominacja

2006: Milena CanoneroMarie Antoinette oskar

2006Patricia FieldThe Devil Wears Prada nominacja

2005: Colleen AtwoodMemoirs of a Geisha oskar

2005Jacqueline DurranPride & Prejudice nominacja

2005Gabriella PescucciCharlie and the Chocolate Factory nominacja

2004: Sandy PowellThe Aviator oskar

2004 Alexandra ByrneFinding Neverland nominacja

2004  Bob RingwoodTroy nominacja

2003: Ngila Dickson and Richard TaylorThe Lord of the Rings: The Return of the King oskar

2003 Dien van StraalenGirl with a Pearl Earring nominacja

2003 Ngila DicksonThe Last Samurai nominacja

2002: Colleen AtwoodChicago Oskar

2002Julie WeissFrida nominacja

2002Sandy PowellGangs of New York nominacja

2002Ann RothThe Hours nominacja

2002Anna B. SheppardThe Pianist nominacja

2001: Catherine Martin and Angus StrathieMoulin Rouge! Oskar

2001 Milena CanoneroThe Affair of the Necklace nominacja

2001Jenny BeavanGosford Park nominacja

2001Judianna MakovskyHarry Potter and the Philosopher's Stone nominacja

2001Ngila Dickson and Richard Taylor The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring nominavja

2000: Janty YatesGladiator Oskar

2000Anthony Powell102 Dalmatians nominacja

 

niedziela, 23 sierpnia 2009
Duchy Goi

Duchy Goi to niesamowita historia, która rozgrywa się w Madrycie na przełomie XVIII i XIXw, dotyczy znanego malarza Francisca Goi, ale nie jest to jego biografia.

Akcja filmu toczy się w Hiszpanii, tuż przed Rewolucją Francuską (1792 ok) i piętnaście lat po niej.

Film rozpoczyna scena ukazująca stosy satanicznych grafik Goi majaczących ciałami pokaleczonych i zwyrodniałych ludzi, wymieniają między sobą wielebne ojce ze Świętego Oficjum Inkwizycji, zachodząc w głowę, kto też taki może być ich autorem... Brat Lorenzo – identyfikuje twórcę tych rysunków wypowiadając nazwisko Goi i podejmuje się wszczęcia w jego sprawie śledztwa. Tymczasem Goya jest malarzem znanym i uznanym (od roku 1799 pełniącym funkcję Pierwszego Malarza Nadwornego), przy czym uprawia życie co najmniej mnogie – z jednej strony portretując „na zamówienie” bogatych kupców, księży i arystokratów postacie obłe i gładkie, z drugiej zaś, gdzieś tam w osobnym pomieszczeniu tworzy mroczne (pełne okrucieństwa i bluźnierstw) grafiki. Goya uwielbiał walki byków, nie raz podpisując korespondencję vel: Francisco de los Toros (Franciszek Bykowski). Warto zwrócić uwagę na cały proces odciskania grafik Goi na papierze.



 

Lorenzo odwiedza Goyę zlecając wykonanie portretu. Podczas pozowania,zwraca uwagę na obraz młodej Ines Bilbatua (córki majętnego kupca), którą Goya uważa za swoją największą muzę – cytując jej twarz w licznych portretach zbiorowych czy nawet... kościelnych freskach. Lorenzo postanawia więc „przyjrzeć” się owej „wybrance”. W kraju, w którym żył i tworzył Francisco Goya władza należała do Świetej Inkwizycja stojącej na straży moralności. Święte Oficjum pod każdym pozorem mogło pozbawić człowieka wolności. Taki los spotkał młodą muzę malarza Ines, którą bezpodstawnie oskarżono o praktykowanie judaizmu i wtrącono do lochu. O jej uwolnienie zabiegał członek Inkwizycji ojciec Lorenzo.

Mija pietnaście lat, Rewolucja Francuska przynosi swe dumnie brzmiące hasła także Hiszpanii, a więzniom Świetego Oficjum wolność. Goya, który w skutek choroby stracił słuch, nadal jest nadwornym malarzem. Ojciec Lorenzo zaś nie należy już do Oficjum, jest teraz jednym z ludzi Napoleona i z przekonaniem głosi oświeceniowe teorie.

Obsada:

Francisco Goya (Stellan Skarsgard)

Ines/Alicia (Natalie Portman)

 

ojciec Lorenzo (Javier Bardem)

Król Carlos IV (Randy Quaid)

Królowa MAria Luisa (Blanca Portillo)

Tomás Bilbatúa (Jose Luis Gomez)

María Isabel Bilbatúa (Mabel Rivera)

Ojciec Gregorio (Michael Londsdale)

Za kostiumy odpowiada Yvonne Blake. Laureatka Oscara za kostiumy do filmu "Mikołaj i Aleksandra" Franklina J. Schaffnera z 1972 roku.

A oto kilka wspaniałych kostiumów glównej bohaterki.

 

Reżyseria: Milos Forman
Scenariusz: Milos Forman, Jean Claude Carriere

Produkcja: Hiszpania,Wielka Brytania, Francja, Czechy

Data premiery: 16 marca 2007

 

 

 

czwartek, 20 sierpnia 2009
Coco Chanel i Igor Stravinsky

Z niecierpliwością czekam aż do polskich kin wejdzie film "Coco i Igor".

Jest to adaptacja powieści Chris Greenhalgh. Warto pamiętać, że ksiązka jest powieścią nie biografią! "To literacka historia tajemnego romansu, bez żadnych prób dokumentacji faktograficznej. Nie wiadomo nawet, czy przytaczane listy są autentyczne." - tak recenzuje ksiażkę Empik.

Kilka okładek różnych wydań książki:

Reżyserem filmu jest Jan Kounen. W rolach głównych wystepują:

Anna Mouglalis jako Coco Chanel.

 

Mads Mikkelsen jako Igor Strawiński

 

Opis filmu: "Jest rok 1913 w Paryżu. Coco Chanel oddana pracy, szczęśliwa przy boku przystojnego i bogatego Arthura Capela wybiera się na premierę "Święta wiosny" autorstwa Igora Strawińskiego. Podczas gdy ona jest zafascynowana, publiczność reaguje ostro i kpi z baletu. Mija 7 lat. Coco Chanel odniosła sukces, lecz cierpi z powodu śmierci Capela. Ponownie spotyka Strawińskiego. Tym razem jest on uciekinierem po Rewolucji Październikowej. Coco zaprasza kompozytora wraz z rodziną do swej nowej willi w Garches, aby miał warunki do pracy. Tymczasem między dwoma nieprzeciętnymi charakterami zaczyna iskrzyć..."

Fotosy i informacje: http://fdb.pl/film/217281-coco-chanel-and-igor-stravinsky

http://www.chanelstravinsky.com/presse/

 

poniedziałek, 17 sierpnia 2009
Coco 1913 - Chanel 1923

Karl Lagerfeld został reżyserem dziesieciominutowego filmu niemego i czarnobiałego. Film został wyświetlony podczas pokazu pod tytułem "Paris - Moscou" 2008/2009. Prasa zarzucała "wtórność i nudę". Ale moim zdaniem film ma swój urok. Tytułową bohaterke gra piękna modelka Edita Vilkeviciute

Pierwsza część filmu to sceny w atelier, przymierzanie kapeluszy, przybycie Boya.

Druga część filmu ukazuje czas powjennej emigracji rozsyjskiej i scenę w restauracji przy rosyjskich melodiach. Widzimy Chanel w towarzystwie Wielkiego Księcia Dimitra oraz Misi Godebskiej. Nawiazuje też do inspiracji Chanel w latach dwudziestych i samego Lagerfelda 85 lat później.

Kostiumy do filmu zaprojektował Lagerfeld. W filmie grają autentyczne pracownice domu mody Chanel.

 

poniedziałek, 10 sierpnia 2009
Coco Chanel serial.

Coco Chanel mini serial (dwa odcinki) wyprodukowany przez stacje Lifetime w 2008 r. w reżyserii Christiana Duguay. Scenariusz napisał Enrico Medioli - jako podstawę do fabuły posłużyły mu wątki (zarówno pikantne, ckliwe i dramatyczne) z życia dyktatorki mody – Coco Chanel.

W rolę legendarnej projektantki Coco Chanel w ostatnich latach jej życia wcieliła się Shirley MacLaine. MacLaine wyznała, że sama Audrey Hepburn zasugerowała jej kiedyś, iż powinna pomyśleć o zagraniu Chanel:

"Miałam wtedy nieco ponad dwadzieścia lat. Audrey powiedziała: Powinnaś zagrać Coco Chanel  kiedy będziesz starsza. Nie teraz, później. Odpowiedziałam jej: Audrey, ty byś się do tego lepiej nadawała. A ona tylko odparła: O nie. Ty. I to był koniec naszej rozmowy. Myślałam o tym przez te wszystkie lata i kiedy dostałam propozycję, wprost nie mogłam w to uwierzyć" - wyjawiła aktorka na łamach W Magazine.

W rolę młodej Chanel wcieliła się Barbara Bobulova.

Młoda Gabrielle w warkoczu

W stylu belle epoque

Zaczeło się od kaeluszy

 

Kapelusze z lat 20

 

Przy pracy

Pierwsze doswiadczenia krawieckie zdobyte w klasztorze przydały sie do pracy przy przeróbkach krawieckich.

Przeróbki w sklepie.

Poprawki krawieckie lata 20.

 

W męskim towarzystwie

 

 

Filmy o Coco Chanel

Jako pierwsza wcieliła się w Coco Chanel Katherine Hepburn w miusicalu "Coco" wystawianym przez Mark Hellinger Theater w Nowym Jorku na Brodwayu. Sztuka opowiadała o życiu Chanel w 1953 i 1954 r. W miusicalu występowała wymiennie z Danielle Darrieux.

Zdjecia pochodza z przedstawienia z 1969 roku.

Kolejna Chanel to Marie - France Pisier w "Chanel - Solitaire" z 1981 roku.

Schirley Maclain (stara Chanel) i Barbara Bobulova (młoda Chanel) w filmie "Coco Chanel" z 2008 r.


 

 

Rok 2009 to kolejne wejscia na ekrany wspaniałych filmów.

Audrey Tatou w "Coco avant Chanel"

Anna Mouglalis w "Coco Chanel et Igor Stravinsky"

 

 

 

Chanel - Samotność

W 1981 roku zrealizowano film biograficzny pt.: "Chanel Solitaire" (polskie tłumaczenie - "Chanel - Samotnosć nr 5"). Rezyserem przedsiewziecia jest George Kaczender.

Główną rolę gra  Marie - France Pisier.

Towarzyszą jej:

Rutger Hauer jako Etienne de Balsan

Timothy dalton jako Boy Capel

Fabularyzowana biografia słynnej dyktatorki mody - Coco Chanel. Obraz George Kaczendera w miarę wiernie śledzi jej losy i przebieg błyskotliwej kariery. Pokazuje, zarówno pierwsze upokorzenia i niepowodzenia, jak i późniejsze sukcesy, jakie odnosiła w świecie mody. Nie zabrakło też w filmie wątku romansowego. Twórcy poświęcili dużą uwagę nieszczęśliwej miłości Chanel do angielskiego oficera Boya Capela ... Dzieło zostało zrealizowane, z typowym dla Hollywood rozmachem. Jego atutatami są: wspaniałe kostiumy, piękne plenery i gwiazdorska obsada.

 

Coco Avant Chanel

Premiera filmu biograficznego o Coco Chanel odbyła sie 26 czerwca 2009 r.

Film wyreżyserowała Anne Fontaine. Skończywszy paryską szkołę mody École de la Chambre Syndicale de la Couture pracowała przez pewien czas jako stylistka u samego Mistrza Stylu Yves Saint-Laurenta! Przy realizacji filmu reżyser współpracowała z domem mody Chanel i Karlem Lagerfeldem.

Kostiumy do filmu stworzyła Catherine Leterrier - ma na swym koncie kreacje do  ponad 30 filmów największych francuskich reżyserów

O filmie:

Historia Chanel jest opowieścią o ciągłej pracy nad własnym talentem.

"Subtelność tego dzieła wynika z jego offowego charakteru. Zamiast bić pokłony przed przepysznymi obrazami, reżyserka zadowala się niewielkim, ale naturalnym efektem, opowiadając historię małymi, intymnymi sytuacjami" - Olivier Radot, scenograf

Wcześnie osierocona, Gabrielle trafiła do sierocińca, prowadzonego przez siostry zakonne – to w tym miejscu nauczyła się szyć i prawdopodobnie tutaj doceniła urok prostych fasonów oraz minimalizm dodatków.

„ Duży nacisk położyliśmy na przykład na wnętrze sierocińca oraz na całokształt świata, z którym stykała się na co dzień mała Chanel. W ujęciach kręconych w Aubazine podkreślaliśmy ascetyczność obrazu. Czarne spódniczki i białe bluzki uniformów wychowanek domu sierot miały niewątpliwy wpływ na późniejszą twórczość artystki. Ten głęboko zakorzeniony wewnętrzny rygor odnajdziemy również w ostatniej scenie, kiedy siedząca na schodach Chanel jest świadkiem „ostatecznego” pokazu powstałych na przełomie lat kreacji swojego autorstwa.” - komentuje scenograf Olivier Radot

W filmie wykorzystano kreacje pożyczone z domu mody oraz Conservatoire de Chanel - zwłaszcza w ostatniej scenie pokazu na słynnych schodach z lustrami.

Coco Chanel przyszła na świat 19 sierpnia 1883 roku. Jej rodzina była biedna, mieszkali z dala od miasta. Osierocona przez matkę dziewczynka trafiła do sierocińca. Właśnie tam, pod czujnym okiem prowadzących placówkę sióstr zakonnych Coco podjęła swoje pierwsze próby krawieckie.

W wieku 20 lat Chanel rozpoczęła pracę w pasmanterii, gdzie doskonaliła fach krawiecki, a w wolnych chwilach, zwłaszcza wieczorami, dorabiała śpiewając w barach. Filmową Gabrielle, po krótkiej migawce z dzieciństwa, poznajemy właśnie w chwili gdy, wykonując na scenie, wraz z siostrą, piosenkę o piesku „Qui qu'a vu Coco”, zwraca uwagę jednego z gości. Tak rodzi się Coco. Jedyna i niepowtarzalna Coco Mademoiselle. Ta, co mawiała: „Aby być niezastąpionym, trzeba być odmiennym”.



Młoda Chanel wyróżniała się z tłumu panien. Była zawsze ubrana prosto i gustownie. Jej kapelusze nie były przesadnie udekorowane sztucznymi owocami i kwiatami. Zamiast ozdobnych żabotów wolała proste kołnierzyki i męskie krawaty.

 

Coco naprawdę kochała się w męskiej garderobie. Z szafy Boya wykradała spodnie, piżamy, kapelusze i bluzy. Inni kochankowie również padali ofiarami jej garderobianych łowów.

Będąc kobietą niezwykle aktywną, uprawiała przeróżne sporty, dlatego projektowane przez nią ubrania nigdy nie posiadały zbyt wielu ozdób. Arthur „Boy” Capel był miłością życia Chanel. Wspierał ją we wszystkim, był jej ostoją. W 1913 r. pożyczył jej sumę niezbędną do otwarcia pierwszego  sklepu z kapeluszami a potem także pracowni mody w Paryżu. Wkrótce potem otworzony został także butik w Deauville, zaraz potem w Biarritz i Cannes. Projekty Chanel odnosiły błyskawiczny sukces a dług zaciągnięty u Boya został w szybkim tempie zwrócony co do centa. (brak tego w filmie)

Chanel udowodniła, że można mieć klasę, nie nosząc nadmiaru falban i piór. „Moda nie istnieje wyłącznie w ubiorach. To wiatr, który wieje w nowym stylu, czuje się, że nadchodzi; czuje się jego zapach. Moda jest na niebie, na ulicy, moda to idee, sposób życia, wszystko to, co się dzieje” twierdziła wielka projektantka.

W 1919 roku w wypadku samochodowym ginie Arthu Capel ( w zasadzie na tym główna akcja filmu kończy się). Chanel pogrąża się w cierpieniu i oddaje się pracy. Finałową sceną jest pokaz mody w słynnym już domu mody przy Rue de Cambon w Paryżu.

"Jest to przecież idealna historia obrazująca mit o spełnionych marzeniach- zaczynając od zera też można osiągnąć sukces i to nawet w epoce, w której awans społeczny i ekonomiczny był o wiele większym wyzwaniem, niż dzisiaj. Musimy pamiętać, że na początku XX wieku Coco Chanel musiała dodatkowo przebić się przez skostniałe schematy społeczne, opinie dotyczące statusu i powinności kobiet, stereotypy, które obezwładniały wszelką aktywność żeńskiej części społeczeństwa, czyniąc z kobiet jakieś odizolowane, marginalne środowisko. W filmie mówimy o losach kobiety, a nie o historii mody." - Audrey Tautou

"Coco była bardzo sprytna, przejawia się to chociażby w tym, jak umiejętnie wyrabia sobie markę. Upokorzenia znosiła z uporem, a nawet z pewnym rodzajem dumny, z silnym postanowieniem bycia ponad tym. Jeżeli założyła sobie kiedyś, że nigdy nie ugnie się pod tym ciężarem, to trzeba przyznać, że odniosła spektakularny sukces. Wracając do tej słynnej dumy artystki. Miała ponoć kiedyś powiedzieć do swojej siostry „Zobaczysz, kiedyś oni wszyscy będą się jeszcze bić, żeby zasiąść przy naszym stole” - Audrey Tautou

"Przeglądając zdjęcia Chanel zauważyłam, że niemal na wszystkich fotografiach Coco wyróżnia się charakterystyczną pozycją głowy, uniesioną, jakby dumną. Przez to całą sylwetka nabierała smukłości, wyprostowana jak struna, zupełnie jakby wisiała na niewidzialnym sznurku przyczepionym do czubka głowy. Wytropienie w jej nieskazitelnym zachowaniu jakichkolwiek oznak niskiego pochodzenia stało się niemożliwe. Eleganckie gesty, nawet sam sposób trzymania papierosa świadczyły o niewątpliwej klasie tej kobiety."


"Odbierana jako nonkonformistka, quasi punk, często swoim zachowaniem szokowała sobie współczesnych. Jej styl ubierania się- zniszczone ubrania, koniecznie o czarnym kolorze, stanowczy sprzeciw wobec tak modnych wówczas kapeluszy zdobionych kwiatami- świadczył o niezwykłej odwadze. Coco miała siłę zmieniać świat, zamiast powielać utarte schematy, wytyczała nowe ścieżki. Ta umiejętność, charakterystyczna dla wielkich artystów, zawsze mnie fascynowała." - Alexander Desplat muzyk

Film nie jest biografią projektantki - jest pięknym widowiskiem ukazującym życie zanim zaczęła być sławną Chanel. W swej realizacji zbliżony jest do biografii z 1981 roku pt. "Chanel Solitaire" i który bardziej zapadł mi w pamięć. Jest to piękna wizjonerska uczta dla oczu. Romantyczna i spokojna. Nieco powolna. Nie brak tam modowych akcentów choć bez szykownych kreacji i pokazów mody.  Kostiumy są kunsztowne, część nawet prawdziwych. Widzimy w jaki sposób rodził sie zmysł i gust projektantki. Co mało wpływ na jej późniejsze projekty. ,,Kobiety myślą o wszystkich kolorach, jednak dlaczego nigdy nie przyjdzie im do głowy ich brak”- słusznie spostrzegła Coco- „Czerń zawiera w sobie wszystko, biel również. Barwy te wyrażają piękno absolutne, odwieczną harmonię”. Przed obejrzeniem filmu warto poczytać o życiu Chanel.

Fotosy z filmu: http://www.stopklatka.pl/film/film.asp?fi=34584&sekcja=galeria

Informacje o filmie: http://www.stopklatka.pl/film/film.asp?fi=34584&sekcja=ofilmie&klik=minimenu

Ścieżka dźwiękowa do filmu: http://www.amazonka.pl/kompozytorzy-14607834/coco-avant-chanel-ost--99900166866.bhtml