wtorek, 24 listopada 2009
Korony i insygnia władzy w Starożytnym Egipcie

W Starożytnym Egipcie występowały dwa rodzaje koron, które wykonywano prawdopodobnie ze skóry

HEDJET, HEDŻET - Biała korona Górnego Egiprtu - Południe o kształcie wysokiej czapki - tiary z kulistym zakończeniem szczytu.

 

DESHRET, DESZRET, DESZERET- Czerwona korona Dolnego Egiptu - Północ w formie diademu ze wzniesioną tylną cześcią i sterczyną z przodu - ukośnie wznoszacym sie, zawiniętym złotym drutem umieszczonym po środku.

Korony występowały oddzielnie albo połaczone jako symbol zjednoczenia Egiptu.

PSCHENT , pszent - korona zjednoczonego państwa. Biała korona tkwiła w czerwonej.

 

Od czasów XVIII dynastii królowie używali także błękitnej korony - rodzaju hełmu wykonywanego być może z metalu lub nadal ze skóry. KHEPRESZ, KOPERSZ - korona błękitna stosowana była przy triumfach wojennych, często ozdabiana świętą kobrą - UREUS - wznoszącą łeb z rozszerzona szyją.

Koronami ozdabiano takze wizerunki bóstw. Najczesciej była to korona z piór lub kombinacja korony białej z piórami.

ATEF - korona Ozyrysa - biała korona z małuym dyskiem słonecznym na wierzchołku i piórami strusia po bokach.

 

 

INSYGNIA WŁADZY

KORONA NEMES - nakrycie głowy w złote i niebieskie pasy. Chusta w złoto-błękitne pasy uważana była za jedną z koron królewskich. W ceremoniale dworskim używana była dla osłony peruki króla. Była odpowiednio układana i drapowana dla osiągnięcia charakterystycznego, geometrycznego kształtu. Najbardziej znanym przykładem takiej chusty jest nemes Sfinksa w nekropolii w Gizie. Chuste wiązano w charakterystyczny sposób, tak że osłaniała czoło, barki i plecy.

 

Powyżej na zdjeciu Złota Maska Tutanhamona z jego grobu w Dolinie królów, Teby Zachodnie. Przykrywała ona głowę zmarłego władcy ze schyłku  XVIII dynastii, ok. 1338 r. p.n.e.. Inkrustowana elementami  z pasty szklanej , maska oddaje młodzieńcze rysy faraona. Magiczną ochrone głowy stanowia głowy kobry i sępa - świetych zwierząt Dolnego i Górnego Egiptu. Maska o wysokosci 55 cm.

KLAFT - to chusta zakładana podobnie jak nemes, opięta na czole i opuszczona poza uszami.

SZTUCZNE CEREMONIALNE BRODY z lekkiego polichromowanego drewna. Broda o zagietym końcu pojawia sie w wizerunkach zmarłych faraonów i identyfikuje króla z bogiem zmarłych Ozyrysem.

BERŁO - HEKA - krótka laska pasterska w formie haka. Berło jest symbolem Dolnego Egiptu i pełni funkcje pastorału.

TRÓJRZENIEMMY BICZ - NECHACHA - odnosi sie do Górnego Egiptu i pierwotnego boga Busyrydesa, który oganiał się nim od much i ochraniał ludzką "trzodę".

PEKTORAŁ ze złota zawieszony na piersi. Przypominał kołnierz.

 

Postać faraona "obejmują" skrzydłą sokoła, jednego z najważniejszych  symboli królewskich, wcielenia poteżnego boga niebios Horusa.

TIARA KRÓLOWEJ ozdobiona jest ureusem i kolorową przepaską.

Tutaj królowa Nefertiti, małżonka Echnatona ma założoną kołnierzowy naszyjnik - USECH